Dünyanın en tatlı, en pamuk annesinin tek kızı ve üç kız kardeşin annesi: “Şuko”cum-canım annem, benim annem…

Bu hayata gelmem konusunda gencecik yaşında inisiyatifi ele alan korkusuz bir aslan,

Bir “Anneler Günü”nde beni doğuran ve kucağına alan bir melek,

Işıl’ı kıskanıp “Ben de kitap okuyacağım” diye tutturduğumda, bana okumayı söktüren bir öğretmen,

Minicik halimle, kocaman bir doktora kızıp “Benim halam da doktor ama çok güzel, sen kelsin işte!” diye bağırarak hastaneyi ayağa kaldırdığımda, utansa da elimi bırakmayan şefkatli bir el,

Eğitimin, meslek sahibi olup çalışmanın, her ne olursa olsun kendi ayaklarının üzerinde durmanın kıymetini zihnimin her noktasına işleyen bir akıl hocası,

Gerektiğinde hem kadın hem erkek; hem anne hem baba olabilecek kadar güçlü olsa bile yine de yalnız ve kırılgan bir kız çocuğu,

Sevgilinin en çok da zor zamanlarında yanında durulması gerektiğini gösteren cesur bir kadın,

İyi bir eğitim almamı sağlayarak koluma kocaman bir altın bilezik takan ailemin kraliçe arısı,

Zeytinyağlı taze fasülye, ıspanaklı börek ve sütlaç yapmayı ondan öğrendiğim usta bir aşçı,

Topu topu birkaç santimlik hayat tecrübemi dikte etmeye kalkıştığımda, sükunetle dinleyen, alçakgönüllü bir öğrenci,

“Ben doldurur, ben içerim – günah benim, kime ne?” diyen o canım türküye beraber içlenip, beraber ağladığım can yoldaşım,

Şimdilerde, bazen benim onun annesi olduğum güzel kızım…

Her fırsatta “Hayatta yaptığım en güzel şey sizleri dünyaya getirmek” dersin ya gururla, biz de seninle ne kadar gurur duysak, senin için ne söylesek az galiba…

…

13.10.2010

Anneler Günün kutlu olsun Canım.

11.05.2014