Tuhaf bir ağaç,

Hem görkemli ve gösterişli,

Hem de sade, sakin ve sıradan.

Henüz bir şey varolmadan,

Daha dünya kurulmadan,

Sanki o hep oradaydı.

Bu ağacın dallarında kuşlar,

Gövdesinde böcekler,

Gölgesinde bir adam;

Adamın başucunda bir kadın,

Kadının içinde bir his:

Sanki o hep oradaydı,

Daha dünya kurulmadan,

Henüz bir şey varolmadan.

19.08.2016

İlk merhabanın sihri,
Yazanla okuyanın dansı,
Söylenenin sesi,
Susulanın mucizesi,
İnancın hediyesi.

31.07.2016

Boynunun ortasından doğruca aşağı inip,
Köprücük kemiğinden sağa döner dönmez bir ben…
Ben o benin yerinde olmak için benden geçtim,
Bir de senin yaptığına bak.

20.06.2016

Sakin sakin keyifle içip,

Artık ılık ve buruk o son yudumunu aldığın çaya vedayla

Daha ilk yudumda devrilen bardaktaki çaya veda aynı mı?

Değil.

Birinin tadı damağında kalır,

Diğerinin hevesi kursağında…

31.05.2016

Birinin yazdığını
Bini okur,
Bir yazılan
Birdenbire
Binbir olur.
Bir kere de
Binbir değil
Bin olsa,
Bir kez biri
Diğerini anlasa.

24.04.2016

“Baban artık Bursa’da çalışacak” dediler.
“Nasıl?” diye sordum, “Biz de mi taşınacağız Ankara’dan?”
“Hayır” dediler, “Sizin okulunuz var”
O gün ilk kez gıcık kaptım okuldan.
Hem böyle bir kararı kim verdi ki bana sormadan?
Bana sorsalardı vazgeçirebilirdim ben onları.
Sanırım çocuk olduğum için sormadılar.
O gün büyüdüm zaten.
Bir daha da çocuk olmadım.
Sonrası ayrılık, özlem, kalp sızısı.
Hiç geçmedi yarası.

25.03.2016

Aydınlık en nihayet karanlığa yetişmiş.
Gün ışığı yarın bugünden daha çokmuş.
Tersi de olur ya bunun,
Mevsim böyle denk gelmiş.

21.03.2016

Savaş bu,

Saldırmak, kazanmak, fethetmek kadar

Çekilmek, kaybetmek, yenilmek de var.

Gücünü yeniden toplamak için

Düşmanla aynı kaptan yemek yemek de

Kurtulma fırsatın olduğu anda

Kendi silahıyla onu yok etmek de var.

Aşk bu,

Sevmek, sevilmek, sevişmek kadar

Bıkmak, bırakmak, terketmek de var.

Kalbinin yeniden atması için

Savrulup tenlerde oyalanmak da

Aradığın o ruhu bulduğun anda

Nicesini ardında bırakmak da var.

Hayat bu,

Doğrular, “iyi ki”ler, aydınlık kadar

Hatalar, “keşke”ler, karanlık da var.

Aldığın nefesi tüketmek için

Günleri kaçırıp kovalamak da

Vazgeçtim oynamam dediğin anda

Yeniden umutla uyanmak da var.

10.01.2016

Yatsam
Uyusam
Uykumda bulunsam
Yüküm alınsa sırtımdan
Yaşım silinse gözümden
Niyetim görülse içimden
İş buyuran bir el verse
Söz söyleyen bir dinlese
Akıl veren bir anlasa
Tek bir insan hiç koşulsuz bir sımsıkı kucaklasa
Bir kez olsun evim yerim bir çiçekle neşelense
Bunlar tabii olsa olsa
Rüyalarda olur anca
Uğraşmaktan yoruldum
Ağlamaktan tükendim
Anlatmaktan sıkıldım
Yatsam
Bir temiz uyusam
Ve hatta hiç uyanmasam

20.10.2015

Mavi.
Daha ilk bakışta anlaşılıyor.
Masmavi, safir mavisi:
Derin, parlak ve gözalıcı.
Cam kadar soğuk,
Kum kadar sıcak.
Tan yeri kadar sakin,
Fırtına öncesi kadar sessiz.
Ve dikensiz.
Kendi halinde
Ama bir sözü, bir dokunuşuyla
Kendi haline dahil edecek kudrette.
Yükünden yorulup,
Canı sıkılıp,
Kalbi sökülüp,
Kendiyle kalmaya alışanların
O kalın kabuklarından var üstünde,
Gel gör ki bir istridye kadar mağrur
O zırhının içinde.

18.09.2015